Return to site

Kwetsbaarheid

fietsen in Ghana

Toch wel enigszins gespannen fietsten we uit Accra weg. De vele goedbedoelde adviezen die we kregen, gonsden in mijn hoofd.

De Ghanezen vinden fietsen veel te gevaarlijk en waarschuwden ons voor de veiligheid onderweg. Op de hoofdwegen is volgens hen de kans heel groot dat we van de weg gereden worden en op de kleine wegen is het aannemelijk dat we wel een keer overvallen worden. De Nederlanders hadden vooral goede raad met betrekking tot giftige dieren, de warmte, het eten, mee te nemen ehbo-spullen en de gaten in de wegen.

De stromende regen op de ochtend van onze start, hielp ook niet om juichend op de fiets te stappen. We voelden ons kwetsbaar, maar we gingen!

Inmiddels hebben we onze derde homestay achter de rug. We hebben geslapen bij lokale boeren en cacaohandelaren. Heel basic en super gastvrij. Mensen die een slaapkamer voor ons vrijgemaakt hebben in een huisje zonder stromend water en met 1 klein peertje als verlichting. De douche was een emmer koud water en de wc niet veel meer dan een gat in de grond. De familie hielp om een maaltijd voor ons klaar te maken en de buren kwamen even kijken wie die witte mensen waren.

Eergister waren we bij mama Peace te gast. Veel Engels sprak ze niet, maar dat deerde niet. Ze zag me bedremmeld kijken naar het wc hokje buiten in de tuin toen ze 's avonds de deur van het huis hermetisch afsloot. Even later kwam ze met een emmertje naar mijn kamer om in te kunnen plassen. Precies wat ik nodig had om de nacht rustig door te komen.

Toen ze 's ochtends Michel zijn kleding in zijn tas zag proppen, nam ze het maar even van hem over. Zijn kleding heeft nog nooit zo netjes in zijn tas gezeten.

Bij aankomst vond ze het ongelooflijk en ook stoer dat we Ghana op de fiets verkennen, maar toen we weggingen vertaalde haar zoon dat ze zich nu vooral zorgen maakte om ons. We moesten wel even bellen of we goed aangekomen waren op het volgende adres. We voelden nu als kinderen voor haar.

Mama Peace en al die andere vriendelijke Ghanezen die we ontmoet hebben, brachten 'peace' in mijn hart. Deze verbindingen, zo dicht bij de mensen te mogen zijn, dat is waarom we deze tocht begonnen. Zo bijzonder en zo hartverwarmend.

Tuurlijk ben je een stuk kwetsbaarder op de fiets en natuurlijk ben je kwetsbaarder als je je onderdompelt in het lokale leven. Maar kwetsbaarheid betekent niet alleen gevaar en risico's; het betekent juist ook dat je zoveel makkelijk in verbinding kunt zijn met je omgeving. En wat een rijkdom is dat!

All Posts
×

Almost done…

We just sent you an email. Please click the link in the email to confirm your subscription!

OK