Return to site

Verdriet: een ode aan de liefde

Ze was de twee belangrijkste vrouwen in haar leven verloren. Haar oma en haar moeder waren kort na elkaar overleden. Ze waren altijd erg hecht geweest met zijn drieën en het gemis was ondraaglijk. De afgelopen jaren was het verdriet altijd op de achtergrond aanwezig en te vaak op de voorgrond. Ze kwam bij me met de wens om over haar verdriet heen te komen. Ze had zoveel geprobeerd, maar het lukte haar niet. Het verdriet stond in de weg om door te kunnen met haar eigen leven.

In plaats van haar te helpen om haar verdriet uit te wuiven, vroeg ik haar juist om deze emotie te verwelkomen. Na haar weerstand te hebben overwonnen om het verdriet toe te laten, kon ze de verscheurende en stekende pijn voelen in en rond haar hart. “Waarom is deze pijn zo heftig?”, vroeg ze zichzelf af. Om vervolgens zelf ook het antwoord te kunnen geven. “Omdat ik zoveel van ze hield.”

En zo is het. Je kunt alleen geraakt worden doordat iets je dierbaar is. Hoe groter de liefde, hoe groter het gemis en hoe groter het verdriet. Verdriet is er omdat je liefhebt. Daar waar verdriet is, is liefde. En 'liefde'... dat is precies waar de sleutel ligt! 

Ik vroeg haar of ze in kon zoomen op het gevoel van verbondenheid met haar moeder en grootmoeder. Ze had haar ogen gesloten, haar gezicht werd zacht en het leek wel of de hele atmosfeer verzachtte. “Ik voelde de liefde zo sterk”, vertelde me ze toen ze haar ogen weer opendeed. “Mooie herinneringen kwamen terug. Ik werd heel warm van binnen en het leek wel of dit liefdevolle gevoel me helemaal vulde.”

“Mijn verdriet is dus eigenlijk helemaal geen obstakel?”, vroeg ze verwonderd. Het vechten tegen haar verdriet had veel spanning in haar lichaam gebracht. Ze had zich letterlijk verhardt om door te kunnen. Nu bleek dat wat wat zij als barrière had gezien voor nieuwe levensenergie, juist een ingang te zijn. Door het verdriet toe te laten, kon ze de liefde weer voelen. Kon haar hart zich openen en voelde ze zich gevuld met nieuwe energie. De pijn en het gemis waren er ook nog steeds, maar ze had ontdekt dat aan de andere kant van de medaille liefde bleek te zijn. Een liefde die ze lange tijd niet meer zo sterk ervaren had. Een liefde die haar de kracht en de zin gaf om haar leven te leven en haar eigen pad te volgen.

Verdriet kan je hart sluiten of juist openscheuren. Het kan een barrière zijn of juist een toegangspoort. Kun jij de liefde voelen die ten grondslag ligt aan jouw verdriet? Voel en koester deze liefde zo vaak als je wil. Voed jezelf ermee en laat het je hart verzachten. Zo wordt jouw verdriet een ode aan de liefde.

All Posts
×

Almost done…

We just sent you an email. Please click the link in the email to confirm your subscription!

OK